Door Jan Verhagen

Na twee uur spelen leek alles nog gelijk op te gaan. Het eerste verschil ontstond op bord 7. Peter van de Velde kwam een pion voor, en slaagde er ook in zijn tegenstander een dubbelpion te geven. In het eindspel hadden beiden dame en toren en pionnen op de f, g en h-lijn, maar Peter had ook twee pionnen op de b- en c-lijn. We hadden het punt al geteld, toen hij door enkele seconden concentratieverlies zijn dame verloor voor een toren. In plaats van 0-1 stond het 1-0.

Wim de Vos, op bord 6, kreeg in de opening fantastisch stukkenspel en een mooie aanval, dit alles voor slechts een pion. Maar zijn tegenstander verdedigde ook goed. Er ontstond een eindspel met nog steeds een pion minder, maar Wims actieve stukken legden de pionnenmeerderheid van de tegenstander stil. Remise was de terechte uitslag.

Pieter Kant, op bord 3, kreeg een heel gesloten stelling. Alleen de h-lijn was open. Zijn tegenstander had daar meer controle over. Maar door Pieters ratingoverwicht durfde de tegenstander niet op winst te spelen:  2-1.

Als invaller op bord 8 kwam ik wat gedrukt te staan. Mijn tegenstander dacht een uur na wat de meeste winstkansen gaf: met een (wit) paard op c6 binnendringen, of een pion winnen. Mijn inschatting was dat beide varianten remise waren. Ik kreeg, na dat uur, snel gelijk. Op winst spelen was vervolgens niet nodig, gezien de stand op de andere borden.

Frans Arp op bord 1 speelde een mislukte opening, maar toen ging zijn tegenstander planloos spelen. Dat moet je tegen Frans niet doen. Zijn (witte) toren drong op f6 binnen, en zette de tegenstander in een net van penningen en dubbele aanvallen. Een mooie overwinning.

Die behaalde ook Hugo Gorissen. Zijn loper viel bij de tegenstander binnen, maar die beweerde dat gezien te hebben. Hij offerde direct een kwaliteit om die loper weg te krijgen. Maar toen Hugo’s beide torens op de twee rij kwamen, bleek die kwaliteit de doorslag te geven: 2,5-3,5 voor.

Rudi Matai, die Jan van Dorsselaer verving die griep had, kreeg een mooie aanval over de g-lijn. Maar toen hij zijn g- en h-pionnen opspeelde om de aanval te versterken, counterde de dame van de tegenstander een loper en een toren weg. De KC-aanval sloeg niet door; 3,5-3,5.

Matchwinner werd Anne Brandsma. Zijn pionneneindspel van 6 tegen 6 was theoretisch gewonnen, maar daadwerkelijk winnen is dan toch een hele prestatie. Anne koos de mooie, thematische manier, door de koning van de tegenstander op te sluiten op h8 zodat diens vrijpion op h7 niet kon promoveren. 3,5-4,5, klasse!